Se ha hablado ya largo y tendido de las redes sociales, en muchos casos para criticarlas, muchas veces sin ningún tipo de fundamento ni conocimiento.
Yo, sea por inconsciencia o por deformación profesional la verdad es que me apunto a todas sin hacerme demasiadas preguntas sobre la idoneidad o no de dar mis datos en dichas redes. Ya véis, no tengo miedo del gran hermano, de lo contrario creo que no saldría ni de casa.
Todo esto viene a colación porque este sábado tuve el placer de asistir a una entrañable cena con mis compañeros de colegio, que si no hubiera sido por Facebook habría sido imposible reunir a más de la mitad de ellos.
En la era analógica, de direcciones postales de correo y de teléfonos fijos, hacer tal encuentro habría sido prácticamente imposible sin un gran esfuerzo por parte de todos de ir llamando a viejos teléfonos, localizando a gente que quizás conocía el paradero de nuestros amigos o quizás no, de cartas, etc. Y todo eso en el caso de tener una mínima pista de sus datos personales, que después de más de 15 años creo que habría sido muy complicado.
En fin, que no todo va a ser jugar a la granja y a la guerra de pandillas, colgar fotos de las fiestas corridas o de lo guapos que estamos de vacaciones; las redes sociales me han permitido mantener el contacto con gente con la que de otro modo no habría sido posible y eso me encanta.
¿Que es lo más positivo que habéis encontrado en las redes sociales?
Personalmente no pertenezco a ninguna red social, pero entiendo que son una nueva forma de comunicación en una nueva era de la tecnología.
Ciao..
Pues la verdad que te llevas muchas sorpresas agradables. Además, siempre te puedes dar de alta con un nombre falso y tener como contactos solamente a tus más amigos. Eso sí, para eso tus amigos tienen que estar en la red, tampoco es cuestión de cambiar de amigos.
Tengo amigos en la red, pero preferimos comunicarnos personalmente o si la distancia no lo permite, vía telefónica o postal.
Porque las redes sociales están bien….pero….al final las personas no van a saber expresarse, ni sentir, si no es a través de una pantalla….
Y es que ya lo dijo Sócrates: “Nada en exceso”.
Pensava que era una manera de parlar això de la utilitat de Facebook però, mira, al final va passar allò de la trobada, i sí, sense Facebook hagués estat incomparablement més difícil.
Sóc bastant reticent al tema Facebook, ho reconec, però també reconec quan cal apuntar-li un punt.
Salut!
Totes les coses tenen la seua utilitat, només cal trobar-li-la.